viernes, 7 de agosto de 2015

Papel Mármore

A técnica consiste en reproducir debuxos facendo flotar as cores en suspensión sobre unha disolución acuosa.

Os papeis mármore máis antigos pertencen o país Nipón coa súa técnica suminagashi, tinta negra que flota, datados no 1118, aínda que os comezos seguro foron moito mais antigos.

O principal uso destes papeis consistía en fondos para caligrafías. Co paso dos anos o uso foise ampliando como decoración de paredes para a cerimonia do té, como gardas e cubertas de libros, cerámica, en telas de seda para a elaboración de kimonos...

Esta técnica é coñecida polo resto do mundo no 1881 por mediación da II Exposición Industrial do Xapón.


En Asía central inícianse cambios sobre a técnica milenaria, aumentado o espesor do auga. O nome que recibe esta disciplina en Turquía é Ebrû, a obra mais antiga data do 1608. Turquía é responsable de amosar a Europa está arte comezando a ser moi apreciada.

O papel mármore chega a Europa a partir da segunda metade do século XVI, nos seus inicios é un artigo
escaso e caro. Os países que iniciaron a actividade foron Francia, Alemaña, Holanda, Inglaterra, Italia; España destacou pola seu estilo denominado pregado español.

Coa Revolución Francesa comeza o declive, as grandes factorías manufacturan falsos mármores e os artesáns do gremio terán que abaratar os custos, diminuíndo a súa esplendor.

Hoxe en día seguen existindo artesáns moi recoñecidos na elaboración do papel mármore, para a súa utilización na encadernación clásica e como modo de representación plástica para moitos artistas.

Dende a biblioteca quixemos facer unha pequena homenaxe, a esta arte coa axuda de Xiomara, Carla, Natalia, Raquel, Anxo, Alba, Pablo, Lucía, Violeta, Teo, Lara, Iria, Irene, Emmanuella e Breixo, e durante dous días constatamos a maxia da pintura flotante.


No hay comentarios:

Publicar un comentario