jueves, 24 de abril de 2014

Día Mundial do Libro



Onte conmemoramos na Biblioteca Xosé Neira Vilas o Día Mundial do Libro, que cada 23 de abril conmemora a morte de autores como Shakespeare, Cervantes ou Inca Garcilaso de la Vega, e co que a UNESCO pretende alentar a todos, e en particular aos mozos, a descubrir o pracer da lectura e a valorar as irremplazables contribucións daqueles que impulsaron o progreso social e cultural da humanidade.


Así, pola mañá, visitáronnos os cativos e cativas da Escola Infantil Los Pitufos, cos que compartimos unha morea de contos e historias coas que alimentar as nosas barrigas e sobre todo a nosa imaxinación! Aprendimos a identificar as nosas emocións, descubrimos que os animais non son sempre o que parecen ou comprobamos as vantaxes de ser cativos como o pequeno Iyoké. Tamén acompañamos ao pequeno Nadarín na súa viaxe polo fondo do mar, onde descubrimos animais marabillosos; bailamos ao ritmo de Susa Herrera e Mamá Cabra, e para rematar, enchimos un mar de peixes e seres mariños para facer compañía ao noso peixiño negro. E todo sen movernos do sitio, grazas ao poder evocador dos contos da biblioteca!


Pola tarde, o grupo do Club de Lectura deleitounos coa lectura pública dos poemas dunha muller da que non soubemos a identidade ata finalizar o acto. Descubrimos así, a cegas, os versos dunha poeta cuxa obra para o público adulto é, de maneira inxusta, unha gran descoñeida. Achegámonos a unha poesía cuxa efectividade expresiva reside no seu carácter marcadamente oral e nun buscado desaliño. Nos seus versos, recorre á ironía, os xogos de palabras, os ripios, para tratar sobre temas universais como a soidade, o amor... Tratábase de Gloria Fuertes, á que vos convidamos e recomendamos achegarvos. Para ir abrindo boca, aquí vos deixamos algúns dos seus versos:

"Me manifiesto en poesía
para tardar menos
en deciros más."

"He descubierto que a pesar de todo te amo.
... pero 'como a mí misma', ¡ni hablar!"


E para rematar, deixámosvos co Manifesto en favor da Lectura que neste ano 2014 correu a cargo da escritora Almudena Grandes:

Todos somos Robinsón

"Escribir un libro es inventar una isla desierta, modificar con un punto apenas perceptible el mapa de los sentimientos, de las emociones humanas, para desear fervientemente un naufragio, la llegada de ese Robinsón desnudo y desarmado que somos todos los lectores cuando abrimos por primera vez un libro.
Yo he creado algunas de esas islas, pero he colonizado muchísimas más. He nadado centenares, quizás miles de veces, hasta el barco, y he vuelto remando, con madera, con lienzos, con comida, con armas y municiones para defender mi casa. Y en muchos de esos viajes, un grano de trigo ha caído en la tierra sin que yo me diera cuenta, y el sol y la lluvia lo han hecho germinar, y ha crecido una espiga para que yo pudiera cosecharla, y molerla, y fabricar por fin mi propio pan, un pan que me ha alimentado mucho más que las tostadas que desayuno todos los días. Yo he aprendido muchas más cosas en los libros que en la vida, y he sido feliz, y desgraciada, y me he reído, y he llorado, y me he asustado, y me he emocionado, y me he enamorado, y me he desenamorado muchas más veces, porque los libros viven, laten, palpitan con su propio corazón. La literatura es el telar donde Penélope teje cada día con los hilos de la vida humana el sudario que desteje cada noche para empezar otra vez, apenas sale el sol, desde hace miles de años.

La lectura y la escritura son dos caras de la misma moneda, una isla desierta y su náufrago. Yo lo sé bien, porque fueron los propios libros quienes me abocaron a escribir libros, y si antes no hubiera vivido leyendo, nunca habría podido empezar a escribir. Cuando descubrí la extraordinaria capacidad de la literatura para multiplicar y enriquecer mi vida, la prodigiosa generosidad con la que desplegaba ante mis ojos una infinidad de aventuras, de lugares, de identidades múltiples que sin embargo eran capaces de superponerse sin conflicto alguno a mi propia identidad, para coexistir con el tiempo y el espacio de mi vida verdadera, me enganché a los libros como otros se enganchan al ejercicio físico, al alcohol, a la velocidad o a la música. Y si alguna vez, aquel fervor se identificó con la necesidad de autoafirmación de todos los adolescentes, pronto empezó a confundirse con el puro instinto de supervivencia de los adultos.

Eso sigue siendo tan cierto que, si en estemomento, alguien me obligara a elegir entre vivir sin leer y vivir sin escribir, estoy segura de que acabaría renunciando al oficio que he perseguido desde que era una niña que decía que iba a ser escritora. Porque tal vez sería capaz de llegar a ser feliz trabajando en otra cosa –una librería literaria, una papelería bien surtida de rotuladores y lápices de todos los colores, una ferretería empapelada de cajoncitos con tuercas y tornillos, o una huerta- pero, para mí, vivir sin leer ya no sería vivir, sino un sucedáneo insoportable de la vida.

¿Quieren ustedes vivir? Lean.

¿Quieren vivir más años, con más intensidad, más variedad, más alegría? Lean más.

Déjense llevar por las eternas mareas de una pasión inmortal y no teman a las olas. Al otro lado de cualquier océano siempre hay una playa, una isla, un mundo completo que sabrá llamarles por su nombre y un grano de trigo que les está esperando."

---
Podedes consultar todas as imaxes das distintas actividades realizadas no día de onte no álbum da biblioteca.

miércoles, 16 de abril de 2014

Semana Santa


Lembrámosvos que a Biblioteca Neira Vilas permanecerá pechada os vindeiros xoves 17, venres 18 e sábado 19 de abril, retomando a súa actividade normal o luns 21 ás 17.00h.

Moitas Grazas.

Obradoiro de cabezudos

Coa chegada das vacacións escolares de semana santa a biblioteca organizou un Obradoiro de Cabezudos co que facer máis divertidas e amenas as mañás dos participantes. 

Ao longo de dúas xornadas, e co asesoramento de Anxo, da compañía de monicreques Viravolta, cada titiriteiro foi confeccionando o seu propio cabezudo: primeiro a base de cartón, con forma de cono truncado, ao que lle engadiron un nariz e un burato á altura da boca, que sería o oco polo que mirar. Despois, empapeláronos coa súa cor favorita, e pouco a pouco foron engadindo os detalles: ollos, boca, bigote, dentes... cada un ao seu gusto, ata crear un verdadeiro elenco de fantásticos cabezudos. Podedes ver todo o proceso creativo no álbum da biblioteca!

martes, 15 de abril de 2014

O sabadiño do Roque. Abril 2014

O pasado sábado, unha vez máis, tivemos ocasión de pasar unha estupenda mañá de contos na compaña de Andrea, Óscar e Roque, que recuperado xa do seu resfriado volveu a visitarnos.

Como este é o Mes do Libro na biblioteca, recordamos a importancia dos contos na nosa vida cotiá, e Andrea deleitounos cun divertido conto dun paxariño moi presumido que en canto tiña ocasión mofábase do rei...

Roque contounos que como estivo maliño non puido celebrar no cole o Día do Libro Infantil, así que entre todos contámoslle que se conmemoraba o nacemento de Hans Christian Andersen, e repasamos algúns dos seus contos máis famosos, como o Parrulo feo, o Soldadiño de chumbo, a Seríña, a Raíña das Neves...

Como sempre tivemos carta do avó Agustín, que nos plantexou un montón de adiviñas, igual que moitos dos nenos participantes, que nos retaron a resolver verdadeiros enigmas!

Para rematar, cada un dixo cal era o seu conto favorito, para que esa noite llo contasen antes de durmir, e puxemos punto e final coa canción dos parabéns para todos aqueles que ao longo do último mes estiveran de aniversario.

Xa sabedes que podedes ver todas as fotos da sesión no álbum da biblioteca.

O Sabadiño do Roque.
Próxima sesión: sábado 10 de abril ás 12.00h
*Aberto prazo de inscrición

lunes, 14 de abril de 2014

Once upon a time. Contacontos en inglés

O venres, para rematar a semana da mellor forma posible, voltamos a gozar na biblioteca cunha nova sesión de Once upon a time, que nos trouxo unha chea de historias, esta vez todas elas en inglés!

Despois de cantar (e bailar) a canción Clap your hands, coñecimos as aventuras de Lola e os lunares do seu paraugas (Lola's Dots) un día de chuvia... con música de Vivaldi de fondo, todo un luxo! Como xa era hora de merendar, seguimos con outra historia do xenial Michael Rosen, o delicioso poema Chocolate Cake, e xa coa barriga chea, rematamos a contada cun clásico de Margaret Wise Brown: Goodnight, Moon, ideal para compartir cos máis pequenos a hora de irse a durmir.

Como despedida, cantamos unha última canción e deleitámonos saboreando un sabrosísimo chocolate cake!

Como sempre, as fotos, no álbum da biblioteca.


Once upon a time.
Próxima sesión: venres 9 de maio ás 19.00h

viernes, 11 de abril de 2014

A hora dos contos. Abril 2014


A sesión de este mes de abril da Hora dos contos xirou, como non podía ser doutra forma, ao redor da celebración do Día do Libro, así que aproveitamos para facer fincpé en que o importante para gozar dos libros é buscar e atopar aquelas historias que máis nos gustan.

Desta forma coñecimos a historia de Alfonso, que buscaba o libro perfecto ata que descubriu que o mellor é buscar e ler moitas historias e quedarse co mellor de cada unha. Contamos tamén historias que nos gustan, como a de Croco ou a de Rata linda de Compostela. Esta última serviunes para cantar ademais unha fermosa canción.

Para rematar, cada participante fabricou o seu propio peto para aforrar, feito con materiais de refugallo, para que non nos pase como á ratiña, que todo o gastaba.

A hora dos contos
Próxima sesión: xoves 8 de maio de 2014

martes, 8 de abril de 2014

Contos Dakí. Avelino González



O venres pasado Avelino González volveu a arrincarnos sorrisos e gargalladas nunha nova sesión de Contos Dakí.

Desta volta, o fío condutor das súas historias foi o baile, un baile que se lle dá mellor ás mulleres que ós homes, pois polo visto eles están feitos de barro e elas de rabo de can, o que irremediablemente lles imprime unha flexibilidade especial...

Sabido este dato fundamental, percorrimos os bailes de parroquias como a de San Lourenzo ou de lugares como Baíña, onde vivían dous irmáns chepudos, o Cheghantes e o Limpamocú, que por non poder arrimarse demasiado tiñan moito éxito como bailadores, e soubemos de como un deles perdeu a chepa e como o outro gañou unha nova. 
Tamén coñecimos a historia de Florianito, o neno de pedra que aparece agarrado á cruz no alto da igrexa de Mañufe, que mira atentamente ó campo da festa, diante do palco, para aprender a bailar e non volver a perder a oportunidade de conquistar a unha moza. Rematamos coa historia de Evaristo Merdavella de Vilaboa, que bailaba moi ben, pero co que había que poñer o freno de man, xa que a forza centrípeta empuxábao sempre cara a súa parella...

Para rematar e despedir a sesión, Avelino recordou o dito popular que di aquilo de que "o home que non sabe bailar, non sabe á muller tratar", así que xa saben señores!!


Contos Dakí
Próxima sesión: venres 25 de abril de 2014
Conta: Celso Sanmartín