martes, 15 de abril de 2014

O sabadiño do Roque. Abril 2014

O pasado sábado, unha vez máis, tivemos ocasión de pasar unha estupenda mañá de contos na compaña de Andrea, Óscar e Roque, que recuperado xa do seu resfriado volveu a visitarnos.

Como este é o Mes do Libro na biblioteca, recordamos a importancia dos contos na nosa vida cotiá, e Andrea deleitounos cun divertido conto dun paxariño moi presumido que en canto tiña ocasión mofábase do rei...

Roque contounos que como estivo maliño non puido celebrar no cole o Día do Libro Infantil, así que entre todos contámoslle que se conmemoraba o nacemento de Hans Christian Andersen, e repasamos algúns dos seus contos máis famosos, como o Parrulo feo, o Soldadiño de chumbo, a Seríña, a Raíña das Neves...

Como sempre tivemos carta do avó Agustín, que nos plantexou un montón de adiviñas, igual que moitos dos nenos participantes, que nos retaron a resolver verdadeiros enigmas!

Para rematar, cada un dixo cal era o seu conto favorito, para que esa noite llo contasen antes de durmir, e puxemos punto e final coa canción dos parabéns para todos aqueles que ao longo do último mes estiveran de aniversario.

Xa sabedes que podedes ver todas as fotos da sesión no álbum da biblioteca.

O Sabadiño do Roque.
Próxima sesión: sábado 10 de abril ás 12.00h
*Aberto prazo de inscrición

viernes, 11 de abril de 2014

A hora dos contos. Abril 2014


A sesión de este mes de abril da Hora dos contos xirou, como non podía ser doutra forma, ao redor da celebración do Día do Libro, así que aproveitamos para facer fincpé en que o importante para gozar dos libros é buscar e atopar aquelas historias que máis nos gustan.

Desta forma coñecimos a historia de Alfonso, que buscaba o libro perfecto ata que descubriu que o mellor é buscar e ler moitas historias e quedarse co mellor de cada unha. Contamos tamén historias que nos gustan, como a de Croco ou a de Rata linda de Compostela. Esta última serviunes para cantar ademais unha fermosa canción.

Para rematar, cada participante fabricou o seu propio peto para aforrar, feito con materiais de refugallo, para que non nos pase como á ratiña, que todo o gastaba.

A hora dos contos
Próxima sesión: xoves 8 de maio de 2014

martes, 8 de abril de 2014

Contos Dakí. Avelino González



O venres pasado Avelino González volveu a arrincarnos sorrisos e gargalladas nunha nova sesión de Contos Dakí.

Desta volta, o fío condutor das súas historias foi o baile, un baile que se lle dá mellor ás mulleres que ós homes, pois polo visto eles están feitos de barro e elas de rabo de can, o que irremediablemente lles imprime unha flexibilidade especial...

Sabido este dato fundamental, percorrimos os bailes de parroquias como a de San Lourenzo ou de lugares como Baíña, onde vivían dous irmáns chepudos, o Cheghantes e o Limpamocú, que por non poder arrimarse demasiado tiñan moito éxito como bailadores, e soubemos de como un deles perdeu a chepa e como o outro gañou unha nova. 
Tamén coñecimos a historia de Florianito, o neno de pedra que aparece agarrado á cruz no alto da igrexa de Mañufe, que mira atentamente ó campo da festa, diante do palco, para aprender a bailar e non volver a perder a oportunidade de conquistar a unha moza. Rematamos coa historia de Evaristo Merdavella de Vilaboa, que bailaba moi ben, pero co que había que poñer o freno de man, xa que a forza centrípeta empuxábao sempre cara a súa parella...

Para rematar e despedir a sesión, Avelino recordou o dito popular que di aquilo de que "o home que non sabe bailar, non sabe á muller tratar", así que xa saben señores!!


Contos Dakí
Próxima sesión: venres 25 de abril de 2014
Conta: Celso Sanmartín

viernes, 4 de abril de 2014

Guías de Lectura

Presentámosvos as novas Guías de Lectura da biblioteca Neira Vilas, nas que vos propoñemos unha selección de títulos destacados dos nosos fondos cos que vos garantizamos pasar estupendos momentos na compaña das máis variopintas historias e personaxes!






Guía Azul (de 0 a 5 anos)   



Guía Vermella (de 6 a 8 anos)  








Guía Verde (de 9 a 11 anos)    



                                                






Guía Amarela (de 12 a 14 anos)








Guía Xuvenil (de 15 a 18 anos)

jueves, 3 de abril de 2014

Día do Libro Infantil. Animalario Fantástico


Onte celebramos na biblioteca o Día do Libro Infantil, que cada ano, coincidindo coa data de nacemento de Hans Christian Andersen, ten como obxectivo promocionar os bos libros infantís e xuvenís e a lectura entre os máis novos.


Baseándonos no Animalario universal del profesor Revillod, decidimos crear cos nenos participantes o noso propio Animalario fantástico. Para inspirarnos, primeiro visionamos imaxes de distintos animais, tanto reais como imaxinarios, en foto e tamén aqueles representados na escultura, pintura, etc. Seguimos entrenando a imaxinación lendo a descrición dun animal mitolóxico que ten cabeza e a parte dianteira do corpo dunha aguia xigante, unhas poderosas poutas, ás e a parte traseira de león... Efectivamente tratábase dun Grifo, e foi curioso ver as distintas interpretacións que a partir só do texto, e sen ver ningunha imaxe, cada neno fixo deste fantástico animal!


Xa entrados en materia puxémonos mans á obra para que cada un preparase o seu propio animalario: tratábase de inventar un novo animal a partir de tres distintos (cabeza de, corpo de, e traseiro de), poñerlle un nome, e describir onde vive e de que se alimenta. Para rematar, deseñamos a portada, encadernamos e... listo! Timaños creado o noso propio animalario! Podedes gozar do resultado de tanta imaxinación xunta no álbum da biblioteca.


martes, 1 de abril de 2014

Día do Libro Infantil




Desde 1967, o 2 de abril, coincidindo coa data do nacemento do escritor danés Hans Christian Andersen, o IBBY (Organización Internacional para o Libro Xuvenil) promove a celebración do Día Internacional do Libro Infantil co fin de promocionar os bos libros infantís e xuvenís e a lectura entre os máis novos.

Cada ano elíxese un tema e se selecciona a un autor ou autora importante do país patrocinador, co fin de que escriba unha mensaxe para os nenos e nenas do mundo, e a un recoñecido ilustrador ou ilustradora para que deseñe o cartel promocional. Con este motivo organízanse diferentes actividades de animación, ás que como non podía ser doutra forma se suma a Biblioteca Xosé Neira Vilas: o vindeiro mércores 2 de abril organizaremos o obradoiro Animalario Fantástico, no que xogaremos a inventar animais a partir de historias narradas e a inventar historias a partir de animais de conto.



CARTA AOS NENOS DO MUNDO

OS LECTORES, a miúdo lle preguntan aos escritores como escriben as súas historias - De onde saen as ideas? Veñen da miña imaxinación, contéstalles o escritor. Ah, claro, adoita responder o lector. Pero, onde está a túa imaxinación, de que está feita e é certo que todo o mundo ten unha?
Ben, responde o escritor, está na miña cabeza, por suposto, e está composta de imaxes e palabras e recordos e rastros doutras historias e palabras e fragmentos de cousas e melodías e pensamentos e rostros e monstros e formas e palabras e movementos e palabras, ondas e arabescos e paisaxes e palabras e perfumes e sentimentos e cores e rimas e pequenos estalos e asubíos e sabores e explosións de enerxía e adiviñas e brisas e palabras. Todo iso xirando aí dentro e cantando e comportándose como un calidoscopio e aboiando e sentándose e pensando e rañando a cabeza.
Por suposto que todo o mundo ten imaxinación: sen ela, non seriamos capaces de soñar. Porén, non toda imaxinación ten as mesmas cousas dentro dela. Probablemente, a imaxinación dos cociñeiros conteña na súa maioría sabores, da mesma maneira que a imaxinación dos artistas conterá sobre todo cores e formas. A imaxinación dos escritores está principalmente chea de palabras.
Para os lectores oíntes de historias, as súas imaxinacións tamén se nutren de palabras. A imaxinación dun escritor traballa, dá voltas e dá forma ás ideas, aos sons, ás voces, aos personaxes e aos acontecementos ata convertelos nunha historia; esta historia non está composta doutra cousa que non sexan palabras, batallóns de garabatos desfilando polas páxinas. Entón ocorre que, de pronto, chega un lector e eses garabatos cobran vida. Seguen estando na páxina, seguen parecendo garabatos pero tamén están choutando na imaxinación do lector, e este dá forma e fía as palabras para que a historia agora teña lugar na súa cabeza, como tivo lugar na cabeza do escritor.
Este é o motivo polo que o lector é tan importante para unha historia como o é o escritor. Só hai un escritor para cada unha delas, pero hai centos ou miles ou incluso ás veces millóns de lectores de historias, que len no mesmo idioma que o do escritor ou que quizais ata lean traducións en moitos outros idiomas diferentes. Sen o escritor, non nace o conto; sen todos os miles de lectores arredor do mundo, o conto non chegará nunca a vivir todas as vidas que pode vivir.
Todo lector dunha historia ten algo en común cos outros lectores desa mesma historia. Separadamente, aínda que tamén dalgunha maneira xuntos, eles recrearon a historia na súa propia imaxinación: unha acción que é tanto privada como pública, individual como común, íntima como internacional.
É, posiblemente, o que os humanos fan mellor.
Seguide lendo!

Siobhán Parkinson
  Autora, editora, tradutora e 
gañadora do Premio na nÓg
Traducción: Concha Blanco


Día do Libro Infantil
Data: mércores 2 de abril ás 18.00h
*Aberto prazo de inscrición

lunes, 31 de marzo de 2014

Pasen i escoiten! Pasen i lean! Día Mundial do Teatro

O pasado xoves 27 de marzo celebramos na biblioteca o Día Mundial do Teatro, que viñamos xa reivindicado dende principios de mes coa mostra bibliográfica Entre Bambalinas, na que expoñíamos todo tipo de materiais relacionados co mundo do teatro, dende textos clásico a obras actuais, sen deixar de lado estudios e ensaios relacionados coas artes escénicas.

Con motivo desta celebración, convidamos ao grupo de voluntarios da Oficina de Voluntariado do concello de Vigo para que fixeran a lectura dalgúns destacados textos relacionados co xénero teatral. Así, comezaron lendo o manifesto do Día Mundial do Teatro, para deleitarnos a continuación con fragmentos do xa clásico Las bicicletas no son para el verano, de Fernando Fernán Gómez.

Para rematar, dramatizaron a obra do melillense Fernando Arrabal Pic-nic, unha obra teatral moi breve que denuncia o absurdo da guerra a través de personaxes ignorantes e inocentes, e o traslado ao contexto bélico das solucións da vida civil e cotiá. Sería unha obra cómica se o final non deixase xeado o optimismo...

Deixámosvos co Manifesto do Día Mundial do Teatro, que neste 2014 correu a cargo do dramatrugo sudafricano Brett Bailey:

"Reunímonos para chorar e para recordar; para rir e contemplar; para aprender, afirmar e imaxinar. Para marabillarnos ante a destreza técnica, e para encarnar deuses. Para deixarnos sen respiración ante a nosa capacidade de beleza, compaixón e monstruosidade. Imos para enchernos de enerxía e poder. Para celebrar a riqueza das nosas diferentes culturas, e para facer desaparecer as barreiras que nos dividen.

Onde queira que haxa sociedade humana, o irreprimible Espírito da Representación maniféstase. Nacido da comunidade, leva postas as máscaras e vestimentas das nosas distintas tradicións. Utiliza as nosas linguas, ritmos e xestos, e abre un espazo entre nós.

E nós, os artistas que traballamos con este antigo espírito, sentímonos impulsados a canalizalo a través dos nosos corazóns, as nosas ideas e os nosos corpos para revelar as nosas realidades en toda a súa cotianeidade e o seu rutilante misterio.

Pero nesta época na que tantos millóns de persoas loitan por sobrevivir, sofren baixo réximes opresivos e o capitalismo depredador, foxen do conflito e a escaseza; na que a nosa privacidade é invadida por servizos secretos e as nosas palabras censuradas por gobernos intrusivos; na que se aniquilan os bosques, se exterminan especies e se envelenan os océanos: Que nos sentimos impulsados a revelar?

Neste mundo de poder desigual, no que distintas ordes hexemónicas intentan convencernos de que unha nación, unha raza, un xénero, unha preferencia sexual, unha relixión, unha ideoloxía, un marco cultural é superior ao resto, realmente pódese defender a idea de que as artes deberían apartarse das axendas sociais?

Nós, os artistas de escenarios e ágoras, conformámonos coas demandas asépticas do mercado, ou utilizamos o poder que temos: para abrir un espazo nos corazóns e as mentes da sociedade, para reunir xente ao noso arredor, para inspirar, marabillar e informar, e para crear un mundo de esperanza e colaboración sincera?"

Baixo as árbores de pequenas aldeas e sobre sofisticados escenarios en grandes metrópoles; en salóns de actos de colexios e en campos e en templos; en suburbios, en prazas públicas, en centros cívicos e nos subsolos das cidades, a xente reúnese en comuñón en torno aos efémeros mundos teatrais que creamos para expresar a nosa complexidade humana, a nosa diversidade, a nosa vulnerabilidade, en carne e óso, alento e voz.